Gazeteci Ragıp Duran “medya” mevzuuna Türkiye’de en çok mesai yapmış insanlardan biri. Şöyle diyor Duran: “Gazeteci Ragıp Duran; “Türkiye’de sivil görünümlü militarist bir iktidar var. Medya iktidarın özünü temsil etmiyor, özü temsil eden güçlere kene gibi yapışıyor. Kaybettiği gözün üze-rine siyah bant, yitirdiği elin yerine kanca takan korsan durumunda Türk medyası.” Hazin değil mi?

Tepeden modernleştirilmiş, batılaştırılmış Türkiye’de “medya” yaşanan sürece “eleştirel” bir yaklaşımda bulunmak bir tarafa tam tersine “gönüllü payandalık” yapmaya talip olmayı tercih etti. Nitekim ilk “münevverlerimiz” aynı zamanda ilk gazetecilerimiz oldular. Mesela İlk özel gazetemiz Tercüman-ı Ahval’i tarihimize iki kültür adamı olan Agâh Efendi ve Şinasi kazandırdı. İsminin anlamı hallerin tercümanı olan bu ilk özel gazete, Şinasi’nin yakın tarihe kadar batılı anlamda ilk tiyatro oyunu kabul edilen Şair Evlenmesi’nin tefrika edilmesiyle kültür tarihimizdeki yerini aldı. Tercüman-ı Ahval, Ahmet Vefik Paşa, Ziya Paşa gibi önemli imzalara yer verdi. Kültür adamlarımızın matbuata katkılar bu gazeteyle sınırlı olmadı elbette. Nitekim Namık Kemal, Ali Suavi ve Recaizade Ekrem’den başlayarak basın tarihimiz taranırsa sanatla, kültürle ilgilenenlerin ilk adım attıkları yerlerden birinin Bâb-ı li, ilk kapılandıkları işlerin de gazetecilik olduğunu görmek mümkün.

Tam da o noktadan başlıyor Medyatik Kuşatma. Yani Taceddin Ural’ın yeni kitabı.

Yani “edeb” kökenli “edebiyat”ın yerini aynı ahlaki kaygıdan nasibini almayan “literatür” kelimesinin, lafzen olmasa da mana olarak yürürlüğe girmeye başladığı nokta. Tevfik Fikret’ten Orhan Veli’ye oradan da bugüne uzayan “istikrarlı” ve “tutarlı” bir “İslam”ı hasım alan zihniyetin “portresini” anlatmış Ural.

Taceddin Ural kitabına bol bol da örnek koymuş ki “münferit” bir durumdan bahsetmediği aşikâr olsun.

Bu örneklerin çokluğunu “Tanzimat’tan bu yana neredeyse 150 yıllık bir geçmişi var Türk medyasının. Bu sürece şöyle üstün körü bakmak bile ortada çok ciddi bir içerik sorunu olduğunu fark ettiriyor. ‘Makûl’ ile arası mesafeli bir medya var. Çeşitliliğini, yaygınlığını dikkate alınca da, önce tek tek, sonra da toplum olarak, kelimenin tam anlamıyla ‘medyanın hedefi’ haline geliyoruz. Sorun da burada zaten. Kutsallığı ve önemi, sınanarak tescillenmiş ‘yerleşik değerler’e, belki de daha doğru bir ifadeyle İslâm’ın, hayatın her noktasına yönelik düzenleyici iradesi sonucu ortaya çıkan şerî ve örfî kıymet hükümleri ve davranış kalıplarına karşı adeta marazî bir tutum alışı var medyanın hemen her şubesinin” sözleriyle izah eden Ural’ın kitabında yer alan başlıklara dikkatinizi çekmek isterim:

Keçiyi kim çaldı, müftü mü, basın mı? 

Kemal Sunal minarede göbek atarken. 

TV karşısında yılda kaç milyon saat harcanıyor?

Hz. Muhammed’in ayı Şaban’dan İnek Şaban’a.

İç çamaşırı Tiyatrosu’nda bu sezon hangi oyunlar var?

Bülent Kayabaş, rakı içerken neden “Besmele” çekiyor?

Ebusuud Efendi: Meddaha dalıp, namazı kaçırma.

Perran Kutman, kendisine “Hocam” diyenlere neden kızıyor?

Her bölümün sonunda yer alan “notlar” bölümü hem okumayı kolaylaştıran hem de anlatılanları pekiştiren kısımlar olarak kitaba zenginlik katıyor.

Yasemin İnceoğlu’nun tespitini burada tekrar edersek Medyatik Kuşatma’nın sandığımızdan daha vahim sonuçlara gebe olduğunu zannediyorum ki net bir şekilde okuyabiliriz: “Kitle İletişim araçları karmaşık söylemler içinde ayarlanmış, iletilerin, işaretlerin üretimi için toplumsal, ekonomik ve teknik bakımlardan örgütlenmiş aygıtlardır. Kitle iletişim araçları kapitalist toplumlarda egemen ideolojilerin söylemleri içinde “dünyayı tasnif etme” ideolojik çalışmasını sürekli olarak gündeme getirir.”

İlk kitabı Ankara Dükalığı’nda bürokratik kuşatmayı anlatan Taceddin Ural, Medyatik Kuşatma’yı gözler önüne seriyor. Medyatik Kuşatma gazeteci Taceddin Ural’ın daha önceki kitapları gibi Etkin Kitaplar’dan yayınlandı. Ural, Karl Marx’ın “Anlattığım senin hikâyendir” ihtarını Medyatik Kuşatma’ya epigraf olarak koysaydı, eminim ki hiç kimse bunu yadırgamazdı.

On, onbeş sene kadar önceydi. Dar koşullarda bir şey yapmak için çalışan, uğraşan bütün insanların kazandığı gibi bir başarıyı kazanmış, hatta gönüllere girmeyi başarmış bir televizyon vardı.

Stüdyosu derme çatmaydı ve nerdeyse bütün programlar orda çekilirdi ama insan malzemesi o kadar zengindi ki bu elverişsiz koşullarda yapılan programlar İslâm’ın en güzel tebliği olurdu. Jenerikler, müzikler, reklamlar bile birer zeka ürünü ve estetik başarıydı. İslâmî kesime uzak duran birçok kişinin bile kendini alamayıp bu televizyonu izlemeyi alışkanlık haline getirdiğini hatırlıyorum.

***

Rahmetli Çinuçen Tanrıkorur’un müziğinin ve müzik anlayışının tanıtıldığı bir programda “ud”la bir küçük parça çalan bir kız öğrencinin ekrana çıkarılması da gene o günlerde problem olmuştu. Bu yüzden Çinuçen Beyi bile gücendirmişlerdi. Ben de bu arada fikir beyan etmek zorunda kalmış ve “o kız orda artık kadın değil, bir sanatçıdır” demiştim.

“Yetkili”nin cevabı ise şuydu:

“Valla korkuyorum. Bu konuda bir hadis-i şerif var, o aklıma geliyor.”

Bunun üzerine susmuştuk tabiii.

***

Sonra, gel zaman git zaman, bu telelvizyonda da büyük sıçramalar oldu. Hangi konuda derseniz, her konuda. Şarkı türkü gırla gittiği gibi, giysilerin açıklık derecesine falan da pek bakılmadı. Hatta bu vur patlasın çal oynasın programları, bir çok tv’de olduğu gibi ordada sabahın dokuzunda başlıyordu.

Ne yapalım, zaman... dedik, hatta “zaman sana uymazsa sen zamana uy” diyenler bile oldu. Öyle ya, Turgut Özal’ın dediği gibi, “seyretmek istemeyen kapatır.” Biz de öyle yaptık.

Sadece bu değil, fikrî açıdan da şaşırtıcı şeyler oluyordu artık orda. O kesimin fikir dünyasını inşa eden, hatta temelinde bulunan yapı taşları, artık, belediyelerin yolları ikide bir tamir ederken taş değiştirmeleri gibi, değiştiriliyordu. Fikir dostlarıyla hasımlar yer değiştirmiş gibiydiler. Şimdiye kadar mesafeli durulan fikir temsilcileri, bundan böyle baş köşede ağırlanıyordu ve fikrinin propagandasını yapıyordu. Artık “tebliğ” dönemi bitti de “propaganda” dönemi mi başladı diye herkes tereddüt ediyordu. Seyirciler de değişmişti. O fikir, sanat, estetik ölçülerinde şaşkınlık verici işler başaranların seyircisi bitmiş, onun yerine, eskiden beri magazin seyreden seyirci gelmişti.

Sonra ne mi oldu? Büyüdüler, büyüdüler, büyüdüler, büyüdüler. İbni Haldun siyaset için der ya, burda da öyle oldu, büyümenin son sınırına gelindiğinde, çan eğrisinin gösterdiği gibi, iniş başladı.

Keşke hep öyle küçük imkânlarla ama müthiş bir insan, düşünce, ideal zenginliğiyle çalışmalarını sürdürebilselerdi!

AFETILGAZ/MİLLİGAZETE

Çağımızda en hızlı gelişen, dönüşen ve teknolojiyi en yakından izleyen sektörlerin başında medya geliyor. Medyanın değişimlere çok çabuk ayak uydurabilmesi, sahip olduğu etki gücünü daha artırıyor.

Küreselleşme çağının en yeni trendlerinden biri; “Dijitalleşme,” Hatta yaşadığımız süreci “Dijital Çağ” olarak adlandıranlar bile var.

Dünya Gazeteler Birliği’nin bu yıl ikincisini yayımladığı “Dijital Medya Trendleri” raporu ilginç sonuçlar içeriyor. Bugün sizlere bu rapordan medya ile ilgili gelecek projeksiyonları aktarmak istiyorum.

Dünya Gazeteler Birliği’nin 71 araştırma şirketinin verilerini değerlendirerek hazırladığı raporda, önümüzdeki yıllarda internet ve mobil alandaki reklam pastasının ciddi oranda büyüyeceğine dikkat çekiliyor.

Geçen yıl dünyada gazetelerin sahip olduğu internet yayıncılığının çift rakamlı büyüme oranlarına ulaştığı vurgulanan raporda, internet ve mobil alana yapılacak yatırımlardan kısa sürede ciddi geri dönüşlerin alınacağı belirtiliyor.

Dünya Gazeteler Birliği Başkanı Gavin O’Reilly gazetelerin raporu nasıl okumaları gerektiğini ise şu özlü sözle anlatıyor: “Google’la rekabet edin!..”

Yani gazeteler artık eski alışkanlıklarını terk etmek, dijital çağa ayak uydurmak, bu çağın gerektirdiği hızı yakalamak zorundalar.

“Yakalamazlarsa ne olur?” sorusunun cevabı açıktır; Yok olur giderler!

Gazetelerin bugün yapmaları gereken iki önemli şey var; Birincisi mevcut yapılarını geliştirecek yatırımlara devam ederek klasik gazete okuyucularının sayısını artıracak yeniliklerin peşinde koşmak. İkincisi de dijital çağa ayak uydurarak internet ve mobil sistemlerde söz sahibi olmak.

Bu ikisini birlikte götüremeyen gazetelerin mevcut mali yükün altından kalkmaları, kendilerini okutmaları, en önemlisi de gazetelerin hayatiyetini sağlayan reklamları alabilmeleri pek mümkün gözükmüyor.

Bakın reklamlarla ilgili İnteraktif Reklam Birliği’nin verilerinden bazı rakamlar aktarayım sizlere… Online reklam pazarı 2007’de Avrupa bölgesinde yüzde 40 büyüme kaydederek 15.3 milyar dolarlık hacme ulaştı. 2008-2009 döneminde de Avrupa bölgesinin büyüme trendini koruması, dijital medyanın 2011 yılında 150 milyar dolarlık bir hacme ulaşması bekleniyor. Bu rakam 2002 ile karşılaştırıldığında 12 kat büyümeye denk geliyor. Kablosuz şebekelerden hizmet alan abone sayısı 2002’de 1.1 milyar kişiyken, bu rakam 2011’de 3.4 milyar aboneye çıkacak. Bu da 3 kat büyüme anlamına geliyor. 2002’de tüm dünyada geniş bant internet erişim teknolojisinden yararlanan hane sayısı 51.3 milyon idi. 2011 yılında bu rakamın 10 katlık büyüme ile 540 milyona ulaşması bekleniyor. Sabit hatlı geniş bant erişiminin yanı sıra mobil geniş bant teknolojilerinin de hızlı bir büyüme kat edeceği öngörülüyor.

Basın reklamcılığı meslek yayını “Kırmızı” dergisinin son sayısının dosya konusu “interaktif ajanslar” idi. Dosya okunduğunda görülüyor ki, reklam dünyası internet ve mobil reklamcılığındaki gelişmeleri çoktan fark etmiş ve ajanslar kendilerini dijital çağa göre yeniden yapılandırmaya başlamışlar.

Dijital iletişim, siz istemeseniz de değişimi getirip önünüze koyuyor; Ya bu değişim dinamiğini iyi yakalayıp trene zamanında bineceksiniz, ya da kaçırdığınız trenin arkasından bakmaya devam edeceksiniz.

Özellikle gazetelerin bu noktada yapacakları tercih, kendi geleceklerini çok yakından ilgilendiriyor. Bu gerçeği hâlâ fark etmeyen gazeteler kendi kuyularını kazdıklarının farkındalar mı acaba?

ABDULLAHÖZKAN/MİLLİGAZETE

FLASH TV'de her Pazar izlenme rekorları kıran GERÇEK GELECEK programı, 1 Haziran 2008'de yayından kaldırıldı.

Peki, bu sansürlenen programda Erhan Göksel neler konuşacaktı?

İşte, http://www.versohaber.com/ daki tanıtım filminde, sansürlenen 1 Haziran programında deşifre edileceği söylenen konular:

AKP HÜKÜMETİ NE OLDU DA GAP KONUSUNDA BİRDENBİRE ATAĞA GEÇTİ? 2002'DEN BERİ UYKUYA YATIRDIĞI BU PROJEYİ NEDEN BUZDOLABINDAN ÇIKARTTI?

CUMHURBAŞKANI ABDULLAH GÜL'ÜN ÇANKAYA KÖŞKÜNDE VERDİĞİ ÖĞLEN DAVETLERİ İLE 28 ŞUBAT 1997'DEKİ TARİKAT DAVETLERİ ARASINDA NE FARK VAR?

BAŞBAKAN'IN ÇOCUKLARINI YURTDIŞINDA OKUTAN REMZİ GÜR, MİLLETVEKİLLERİNE CUMHURBAŞKANLIĞI SEÇİMLERİNDE GÜL'E OY VERSİNLER DİYE RÜŞVET VERMEYE TEŞEBBÜSTEN MAHKUM OLURKEN KİMİN ADINA HAREKET EDİYORDU?

TRİLYON DAVASINDA NECMETTİN ERBAKAN HAPİS CEZASINA ÇARPTIRILIRKEN, AYNI DAVADA GEÇMİŞTE DOKUNULMAZLIKTAN YARGILANAMAYAN CUMHURBAŞKANI ABDULLAH GÜL'ÜN DOSYASI NEDEN KAYBOLDU ADLİYEDE? KİM KAYBETTİ?

HER ZAMAN KAN KOKUSU ALMIŞ AÇ KURTLAR GİBİ TÜRK HALKININ ÜSTÜNE ÇÖKEN, HALKIN EKMEĞİNE GÖZ KOYAN İSTANBUL DÜKALIĞI ŞİMDİ SSK'YA BAĞKUR'A OLAN HALKIN PRİM BORÇLERI İÇİN AF GELİRKEN, NEDEN ŞİDDETLE KARŞI ÇIKIYOR? AKP SEÇİM YATIRIMI YAPARKEN TÜSİAD'IN RESTİNDE BU MU VAR?

AKP İKTİDARININ BEŞ YILLIK DÖNEMİNDE YURTDIŞINDAN İTHAL EDİLEREK 29 MİLYAR DOLARLIK PETROLÜN NEDEN SADECE 9 MİLYAR DOLARI GÜMRÜKTEN GEÇTİ? BU AKARYAKIT KAÇAKÇILIĞININ ARKASINDA HANGİ FİRMALAR VAR, KİMLER VAR? SİYASET BURADAN NEMALANIYOR MU?

BU DİNLEME REZALETLERİ ARKASINDA NE YATIYOR? SUYUN ALTINDA NELER VAR? 1 HAZİRAN'DA BÜTÜN BUNLARI AÇIKLAYACAĞIM, TÜRKİYE DERİNDEN SARSILACAK...

VERSO HABER

Yazar: Ahmet AKGÜL/MİLLİ ÇÖZÜM DERGİSİ.  
 
Kendi itiraf ve ifadeleriyle, Haçlı gavuru "Papalık Misyonunun piyonu ve parçası" ve Siyonist Yahudi Lobilerinin kiralık maşası olan Fetullah Gülen'in Zaman Gazetesinin, saman çuvalı kahramanları da varmış!?

İhsan Dağı mı, "İhzan" (hüzünlendirip can sıkma) Dağı mı?



22.04.2008 tarihli baskısında "Ya Darbe Ya Demokrasi" başlıklı yazısında, İhsan Dağı;

"Artık ikisinin arasında bir yer yok. Kilitlendik, tercihimizi yapmak zorundayız.

Ya harbiden yapacaklar darbelerini ve katlanacaklar sonuçlarına; yani bölecekler ülkeyi, batıracaklar ekonomiyi, alacaklar milletin elinden ekmeğini, işini, tercihini, bırakmayacaklar savaşmadık ülke; ya da adam gibi razı olacaklar 'tam demokrasi'ye... Dibini boylayacağız denizin bir darbeyle belki, ama boğulmadan önce çıkacağız ışığa ve nefes alacağız 'tam demokrasi'yle...

Utanıyoruz... Kişi başı ulusal geliri on bin dolara yaklaşan, ihracatı yüz milyar doları aşan, AB ile tam üyelik müzakereleri yürüten, 1950'den beri çok partili seçim yapılan, dünyanın 17. en büyük ekonomisi olan bir ülkede hâlâ darbe sözü edilmesinden utanıyoruz. Dünyada 'darbe' sözcüğünün bu kadar rahat kullanıldığı başka bir ülke olduğunu sanmıyorum. Konuştukça da 'olağanlaşıyor' darbe düşüncesi, 'normalleşiyor' darbe beklentisi. Darbe sözü edildikçe 'demokrasi'nin içi boşalıyor. Bu koşullarda darbenin olmaması olmasından daha kötü. Halkın oyunun, tercihinin, demokrasinin evrensel kurallarının ayaklar altına alındığı mevcut duruma bari 'demokrasi' demeyelim. Yaşadığımız sürecin adını koyalım ve de böylece sorumlularını 'ifşa' edelim. Siyasetçiler de darbecilerin 'tampon'u olmaktan çıksın. Darbeciler ile halk baş başa kalsın; halk darbeyi ve darbecisini görsün, katilini tanısın. Faturayı keserken de adresi bilsin. Açık ve net; bu ülkede 14 Mart'ta bir darbe süreci başlatıldı. Ve bugünlerde de sessiz sedasız devam ediyor bu süreç. İnsanlar bu durumu kabullenmeye ve içselleştirmeye başladı. 'Vesayet demokrasi'si dediğimiz işte böyle kuruluyor, toplumsallaştırılıyor...

Gerçekten bir kavşaktayız; ya tam demokrasi ya darbe. Artık arada bir yerde 'uzlaşıya' razı olunabileceğini sanmıyorum. Ya darbe sözcüğünü çıkaracağız lügatimizden tamamiyle veya demokrasiyi rafa kaldırmalarına seyirci kalacağız. Milli iradenin emanet edildiği siyasi partiler darbe girişimleri karşısında, Demirel gibi üstüne almama veya Erbakan gibi pişkince davranma siyasetinden vazgeçmeliler. Bu iki tavır da demokrasiye bir şey kazandırmadı. Aksine, Demirel ve Erbakan'ın yaptıkları, milli iradenin vesayet altına alınmasına sadece seyirci kalmak oldu. Tam demokrasi isteyenler belli olmalı. Eğer bu Meclis çoğunluğu vesayet demokrasisine razıysa yapsın sistemle barışını açıkça, biz de bilelim. Türkiye'nin 'özel koşulları' oyununu oynamaya hazır olduğunu ifade etsinler, siyaset dışı aktörlerin siyasete biçtiği rolü ve sınırları kabul ettiklerini açıklasınlar. Böylece herkesi rahatlatsınlar!"

Buyurarak, bayağı horozlanmış..  Daha doğrusu "kokoz"lanmış.. Yani müflis ve muhtaç olduğu halde paralıymış havası atanlar gibi, aslında pısırıklık psikolojilerini, ucuz kahramanlık rolüyle bastırmaya çalışmış..

06.05.2008 tarihli Zaman'da ve "Erdoğan hâlâ 'milli görüşçü' olsaydı!" yazısında aynı İhsan Dağı:

"Ama bunun nedeni Tayyip Erdoğan'ın 'milli görüş' hareketinden gelmesi değil, tam da tersi; 'milli görüş'e sırtını dönmesi, 'milli görüş gömleğini çıkardığını' söylemesi Erdoğan'la 'sistem' arasında bağların kopmasına neden oldu. Bugün Erdoğan 'milli görüş' çizgisinde olsaydı kimse uğraşmazdı onunla" diyor ve ahmakları bile kendisine güldürüyordu. Çünkü Recep Erdoğan'ı, Milli Görüş gömleğini çıkardığı ve Erbakan'a hıyanet yaptığı için, dış güçler ve Siyonist şeytani çevrelerce iktidara taşındığını, ama şimdi, ülkemize ve devletimize hıyanetleri yüzünden, bu sefer "Milli Güçler" tarafından mahkeme açıldığını, uzaktan kumandalı kurma kafalar anlamasa da, aklı yatanlar biliyordu!

Efendim Milli Derin Devlet Var mı ki?!" Diye Soracak Olurlarsa...

"Var ya... Eğer olmasaydı, güya dünyaya hükmeden Amerika'nız arkanızda; AKP iktidarınız yanınızda iken, televizyonlarınız, gazete ve radyolarıyla medyalarınız.. Bankalarınız, okullarınız, bürokratlarınız emir ve komutanızda dört gözle beklerken... Ve kendisi de büyük bir ihtirasla ve ihtişamla dönmeyi isterken, haydi gücünüzü gösterin, şu Fetullahınızı ülkeye getirin de görelim!.. Şimdi söyleyin, Amerika'nızdan, iktidarınızdan, medyanızdan, bürokratlarınızdan  ve okullarınızdan daha güçlü bir odak var mıymış, yok muymuş!?.

"CHP Genel Başkanı Deniz Baykal kurultayda yaptığı konuşmada 'Erbakan milliciydi, Erdoğan işbirlikçi' dedi. Basit bir benzetme gibi görülüyor ama, önemli; kırılmanın tam ana hattını anlatıyor. Evet, Erbakan devletçiydi, Batı karşıtıydı, AB'ye Hıristiyan kulübü diyordu, demokrasi pek de umurunda değildi, küresel sermaye düşmanıydı, piyasa ekonomisi yerine 'adil düzen' diye ne olduğu belirsiz modeller üretmeye çalışıyordu, Türkiye'nin yüzünü Batı'ya değil Doğu'ya çevirmeye çalışıyordu" diyor ve El hak İhsan Dağı doğru söylüyordu.

Evet, Erbakan Türkiye Cumhuriyeti Devletini düşünüyordu.. Batı emperyalizmine ve İsrail siyonizmine geçit vermiyordu.. AB'nin Haçlı Hıristiyan Kulübü olduğunu söylüyordu.. Demokrasi kılıflı mason diktatoryasının foyasını deşifre ediyordu... kendi inancımıza, tarihi ve kültürel mirasımıza, temel insan haklarına dayalı faizsiz bir Adil Düzeni savunuyordu..

Yani Fetullahcılar gibi Devletini ve ülkesini dış güçlere peşkeş çekmiyordu.. İsrail-ABD uşaklığı ve AB aşıklığı yapmıyordu.. Papa'ya temenna, hahamlara takla atmıyordu.. Doğuyu, yani Müslümanları ve mazlumları, barbar Batılılara satmıyordu.. Faizci, tekelci, işgalci ve zalim Siyonist sermayeye pezevenkliğe tenezzül etmiyordu..

Sağolasın İhsan Dağı.. Biz yıllardır, Fetullahçı ve ılımlı İslamcı Din istismarcılarının ve gavur hizmetkarlarının iç yüzünü ve sinsi özünü yansıtmaya çalışıyorduk. Ama sizin yukarıdaki, iltifat saydığınız itiraflarınız kadar net ve kesin biçimde anlatamıyorduk!

Bediüzzaman'ın Tabiriyle, Bre Zavallı Zırto!.

Önce o "pişkinlik" yaftası yani haysiyet hamlığı ve şahsiyet yalamalığı Fetullah Hocanızın ve Amerikalı amcalarınızca hadım edilen "hademe-i hassa"larının (yani beyni yıkanmış özel hizmetçi takımının) sıfatıdır.

Herkesin hatırlayıp hak vereceği gibi, 28 Şubat hengamesinde, Fetullah Gülen televizyonlara çıkıp, darbe davetiyesi için fingirderken; riyakarlık, istismarcılık ve masonların pazarlamasıyla kazandığı itimat ve itibarı ABD'ye peşkeş çekerken, Erbakan Hoca'nın, Bülent Ecevit ağabeyinizin, ülkemize milyarlarca dolara mal olan, "Anayasa fırlatma" cinsinden bir krize yol açmaması için; iddia ve iftira ettiğiniz gibi, öyle "pişkin"ce değil, bilinçli, bilgin ve kendinden emin bir tavır sergilemesi, kiralık şarlatanlar ve münafık şeytancıklar hariç, düşmanlarının bile takdirini toplamıştır.

"Saygın Dergi" olarak lanse edilen, ama Siyonist sermaye hakimiyetine hizmet edecek kişilerin meşhur edilip daha rahat kullanılmalarını sağlayan bir masonik tezgah olduğu bilinen "Foreign Policy" de, halen yaşayan dünyanın 100 entellektüeli arasına Türkiye'den Fetullah Gülen'le, Orhan Pamuk ta yan yana yer almıştır. Güya biri Türk aşıkı, diğeri Türk düşmanı!? Oysa ikisi de Yahudi cıfıtının adamıdır.

Aynı şeytani amaçla "dünyanın 100 etkin adamı" arasına Fener Rum Patriği Hain Bartholemeos'u da alan Time Dergisinin de, Siyonist yüzü sırıtmaktadır.

Şimdi bazı saf dirikler de: "Gavur ağabeyler bizim Efendi Hazretlerini en meşhur 100 hizmetçileri arasına sokmuşlar" diye herhalde cezbeye tutulacaktır!.

Nurcular ve Fetullahçıların yıllarca: "Isparta İslamköy'den çıkacağı özel Risalelerde müjdelenen siyaset mehdisi!" diye şuursuzca peşinden koşup durduğunuz ve ibadet aşkıyla, masonların yan kuruluşu gibi hizmet sunduğunuz Süleyman Demirel gibi, şimdi: "Başörtülüler Arabistan'a gitsin!" diyecek kadar dişini ve içini gösteren, gizli mahfillerin adamı kirli bir kişiyi, tutup Erbakan Hoca'nın yanına koymanız da, sizlerin o yüksek feraset ve faziletinizin düşük bir alameti ve aynasıdır.

Zaman Gazetesinin 2 Eylül 1997 sayısı 10. sayfasında, "Refahı Kapatmazlar!" başlığıyla verilen, Ali Aslan'ın Washington'dan bildirdiklerine göre, Fetullah Gülen, sanki resmi görevli bir diplomatmış gibi veya CIA ve MİT'in özel bir elemanıymış gibi, Amerikalı yetkililerin, Refah Partisiyle ilgili kendisine şunları söylediğini yazıyordu:

"Amerika'daki yetkililerden, bana intikal ettiği kadarıyla, Refah Partisi'nin kapatılacağı merkezinde düşünceleri, mülahazaları var. Ben eskilerin ifadesiyle bila kayd-u şart o mülahazaya katılmıyorum. Kapamayabilirler. Kapama bir iştir yani. Refah Partisi'nden kurtulmak isteyenler için kapamak bir iştir. 5 sene de bunlar seçme seçilme hakkını kaybederler. Ve Fransız Kralı'nın atına Fransızca öğretme hikayesi. Bakalım, ya kral olur, ya at olur, ya biz oluruz mülahazasıyla hareket etmek gibi bir şey oluyor. Bunu yapmak isteyenlerin kendileri açısından, makul olanı Refah'ı kapatmamak, mahkemeyi devam ettirmek, mahkeme devam ederken seçime girmek. Seçim sath-ı mailine girilirken Refah'ın mahkemesinin devam etmesi, Refah'a olan güveni sarsar, kapatılacak bir parti mülahazası hasıl eder, oy verilmez ona. Daha demokratik bir yolla... Fakat o oylar Refah'a yakın partilere kayar büyük ölçüde, maksat hasıl olur. Belki böyle yapmayı tercih ederler. Böyle yapma da, toplum tarafından birilerini büyük ölçüde töhmet altına itmez. Mahkemedeydiler, karar verilmemişti, kapatılmamıştı. Ne yapalım, millet tercihini bu istikamette yaptı, diyebilirler. Zannediyorum, kendilerince böyle bir yolu daha makul bulup bunu seçebilirler" diyordu.

Yani "Kahramanlık taslarken hırsızlığını ve arsızlığını arz eden ahmak" misali; Amerikalılarca kullanıldığını, Erbakan'a özel kindarlığını ve Milli Görüş'ün kökünü kurutma heves ve hesaplarını ortaya kusuyordu.

Halbuki O Dönemde, Aslında Refah Partisiyle Mason Cephesi Savaşıyordu.

Üstelik O Süleyman Demirel, 7 Mayıs 2008 tarihinde, ABD Büyükelçisi Ross Wilson'la hem de içimizdeki Amerika'nın "Beyaz Saray"ında, yani Ankara Güniz Sokaktaki konutun bu isimli balkonunda (ve tabi hayret! Bu nasıl haysiyet ve bu ne biçim milli hassasiyet?) görüşüp belki de AKP'nizin başına eski Demirelci Köksal Toptan'ın geçirilmesi ve Recep Erdoğan'ın "delikten süpürülmesini" konuşuyordu.

İşte Fetullah Hocanızı da, Nurlu Süleyman'ınızı da, Recep Erdoğan'ınızı da hep bu Siyonist Yahudi Wilson'lar kullanıyordu!

Sizlerin bütün payesi, piyon olmaktan ileri geçmiyordu.

Bay ihsan Dağı ve Zaman'e Horozları, evet, BİZLER FARKLIYIZ!

Siz, Haçlı'nın uşakları; Biz Hilal'in aşıkları

Siz hesabi, biz hasbani; Siz o taraf, biz bu taraf!

 

Siz Papa'nın piyonları; Biz Peygamber bağlıları

Siz Haccac'i, biz Haydari; siz o taraf, biz bu taraf!

 

Siz diyalog davulcusu; Biz Adil Düzen yolcusu

Siz nefsani, biz Rabbani; Siz o taraf, biz bu taraf!

 

Siz gavurun puştlarısız; Biz mağdurun dostlarıyız

Siz küfrani, biz şükrani; Siz o taraf, biz bu taraf!

 

Sizler kuyruk, biz öncüyüz; Sizler kukla biz yöncüyüz

Siz kitabi, biz Kur'ani; Siz o taraf, biz bu taraf!

 

Siz Amerkan hizmetkârı; Biz Erbakan hürmetkârı

Siz hasmani, biz vicdani; Siz o taraf, biz bu taraf!

 

Şu Hahamlar, Fetullah'tan ve Zamancılardan ve AKP İktidarından Daha İnsaflıdır ve Daha İnsancıldır

Akıllı, vicdanlı ve Siyonizm karşıtı bir grup haham, Lübnan Hizbullahı'nın lideri Seyyid Hasan Nasrallah'a şöyle bir mektup yazmıştı:

"Aziz Nasrallah Hazretleri,

Allah'ın inayeti sizin, ailenizin ve Lübnan'daki kardeşlerimizin üzerine olsun.

Biz size gerçek Yahudiliğin elçileri, Tevrat'ın gerçek inananları olarak, dünyanın her yerinde bizim gibi düşünenlerin sözcüsü olarak sesleniyoruz.

Sizinle Lübnan hakkında aynı duyguları paylaşıyoruz. Sizin geçenlerde İmad Muğniye'nin cenazesinde ve daha öncesinde yaptığınız konuşmaları işittik. Bu yüzden sizin ve hareketinizin Yahudilik ve siyonizmin aynı şey olmadığını, dünyanın pek çok yerinde ve işgal edilmiş Filistin'de pek çok Yahudi'nin İsrail karşıtı olduğunu bildiğinizin farkındayız. Ayrıca bizim hahamlardan bir grubun oluşturduğu delegasyon da sizin muhteşem ülkenizin konuğu olarak Hizbullah tarafından ağırlanmıştı. Topluluğumuza gösterilen saygı ve ilgi tüm tariflerin ötesindeydi. Yüce Allah'a da Filistinlilerin ve diğer Müslümanların siyonistlerin ellerinden çektikleri onca şeye rağmen hala şeytanın iğvalarına kapılmamış olmalarını bire bir görme lütfuna eriştiğimizden dolayı da şükrediyoruz. Yüzümüzü çevirdiğimiz her yerde dostluk ve arkadaşlıktan başka bir şey görmedik. Lübnan'da ziyaret ettiğimiz her yerde hatta siyonistlerin saldırıları sonucu uğradıkları yıkımları bile gösterirken bizlere Yahudi milletini ve haham arkadaşlarımızı suçlayıcı bir söylemle karşılaşmadık.

Tüm Müslüman ve Arap halkları şunu çok iyi bilmekteler ki bizim Müslümanlarla yüzlerce yıldır dini bir mesele yüzünden hiç çatışmamız olmadı. Hep uyum içinde yaşadık. Pek çok kişi siyonizm ile Yahudilik arasındaki ayrımın farkında. Sadece şuna işaret edebiliriz ki Lübnan ziyaretimiz kalplerimizde silinmeyecek izler bıraktı. Orada Lübnanlıların maruz kaldıkları ve tüm dünyanın görmezden geldiği o korkunç işkenceleri anlattılar. Sabra ve Şatilla kamplarını ziyaret ettik, şehidler meydanında ruhları için mum yaktık. Burada hala süre giden bu trajik acılar için bu akıl dışı ve bizim aynı zamanda ilahi haklar addettiğimiz insan haklarına da aykırı olan bu eziyetler için gözyaşı döktük. Burada Lübnan ile siyonist işgal rejimi arasındaki sınır bölgesini Fatıma kapısında da siyonizm ve İsrail aleyhine bir gösteri düzenleme şansına nail olduk.

Dünyanın dört bir yanındaki ve Filistin'deki gerçek Yahudiler Allah'ın izniyle siyonizm ideolojisini ve siyonizmin şeytani planlarını kabul etmeyeceklerdir. Bizim yegane bağlılığımız Allah'a ve Tevrat'adır ve bir bilgemizin de dediği gibi "Allah rahm olduğu için bizler de şefkatli olmalıyız.

Yaklaşık 100 yıl önce siyonistler bir din olan Yahudiliği bir milliyetçi ideolojiye dönüştürme rüyalarını gerçekleştirmek için Filistin'e göçe başladılar. Ve böylece Allah'a isyan yolunu açmış oldular. Bu İsrail devletinin kurulmasıyla birlikte Filistinliler, sonra da Lübnanlılar çok acı çektiler. Ezildiler, dövüldüler, aşağılandılar ve yurtlarından çıkarıldılar.

Bu ateist ve günahkâr Theodor Herzl ve avanelerinin siyonizmi icat etmekle büyük bir sapkınlığa imza atmakla kalmadıklarını, ayrıca pek çok Yahudi'nin çektiği maddi ve manevi sıkıntının da müsebbibi olduklarını bu yüzden rahatlılıkla söyleyebiliyoruz. Herkes şunu da bilmeli ki bizim gerçek liderlerimiz olan Filistin'deki, Ortadoğu'daki ve Avrupa'daki hahamlarımız siyonizm karşısında muhalefetlerini İsrail devletinin kuruluşundan bu güne izahat etmekten geri durmamışlardır.

Her ne kadar bu şeytani İsrail devletinin masum insanlara karşı işlediği suçları sürdüreceğine inansak da Lübnan'daki ve Filistin'deki kardeşlerimiz unutmamalılar ki evrenin bir Rabbi var ve evren O'nun kontrolündedir; Tevrat'a göre de bu şeytani devlet eninde sonunda ortadan kalkacaktır. Hep birlikte Allah'a dua edelim de bu devletin sonunu yakında bizim günlerimizde bize göstersin.

Lütfen bu mesajı siyonizmin pençesinde eziyet gören herkese, özellikle de şehid yakınlarına ve zindanlardaki esir kardeşlerimize ulaştırın.

Esselamu aleykum.

Haham Mose Dov Beck, AMERİKA

Haham Meir Hirsh, FİLİSTİN

Haham Ahron Cohen, İNGİLTERE"[1]



ASKON'cuların Ayarı

Anadolu Aslanları İşadamları Derneği (ASKON) tarafından düzenlenen, "AK Parti ve kapatılma davası" başlıklı toplantıya katılan eski Milli Eğitim Bakanı Hasan Celal Güzel, "Erdoğan Erbakan gibi yapacaksa YUH olsun" şeklinde edepsiz ve erdemsiz bir tavır takınmış...

Recep Tayyip Erdoğan'ın kapatılma ile ilgili olarak Eski Başbakan Necmettin Erbakan gibi davranmayacağını savunan Güzel, "Ben Erdoğan'ı tanıma fırsatı buldum. Erdoğan'ın Erbakan gibi yapacağını zannetmiyorum. Yapacaksa yuh olsun. Hiç zannetmiyorum teslim olacağını" şeklinde havalar atmış.

Bir kaç yıl öncesine kadar Necmettin Erbakan Hocaya methiyeler dizen bu adam şimdi "Kim Erbakan'a hıyanet ve hakarete yelteniyorsa, o denli Siyonist Yahudilerin gözüne giriyor ve siyasi muradına eriyor" gerçeğini sezmiş olacak ki, bu talihsiz ve terbiyesiz sözleriyle, Amerika'daki Lobilere selam gönderiyor..

"Türkiye'nin gündeminde çok ciddi bir şekilde darbe tehlikesi olduğunu da belirten H. Celal Güzel, Türkiye'nin globalleştiğini bu yüzden de "Darbe olmaz" diyenlerin yanıldığını hatırlatmış. Şayet darbe olması halinde de tankların üzerine çıkmaya hazır olduğunu söyleyip kahramanlık taslamış. "Bilsinler ki, bu defa Türk halkı kolay teslim olmayacaktır. 1960'daki halk şimdi yoktur. Herkes ayağını ona göre denk almalıdır" diye üfürüp ABD ve AB ağzıyla çalım atmış."[2]

Gelelim asıl meseleye...

Hasan Celal Güzel gibilerinin tiyniyeti de zihniyeti de bellidir. Bunların ne ayarı ne de ahlakı, herhalde bundan sonra değişmeyecektir.

Peki böylelerini getirip ASKON'da konferans verdiren ve Erbakan Hoca'ya hakaret ettirip, Recep Erdoğan'a övgüler dizdiren servet zengini, ama haysiyet ve şahsiyet fakiri kimselere ne demeli?!. Acaba Hasan Celal Güzel mi, yoksa ASKON yöneticileri mi daha şerefli?

Haydi, içinizde ne varsa, kusun beyler... Acele edin... Çünkü herkesin kustuğunu yalayacağı günler gelmekteydi...

SP'li AKP Yandaşları!

AKP tarafından hazırlanan savunma dosyasına destek verenler arasında SP GİK Üyesi Ş.M.'un da yer aldığı ortaya çıkmıştı. Kendisini Bülent Arınç aramış ve akıl danışmıştı! Akşam'dan Deniz Güçer'in telefonda yönelttiği bu konuyu doğrulamıştı.

Bu kişinin özelliği: "Erbakan'a çok yakın tanınan, ama her fırsatta O'na tuzak hazırlayan" malum bir takımın yakın adamı olmasıydı. Davasına, Vatanına ve İnsanlığa hıyanet eden döneklere yardım ve yandaşlık, bunların ayarını yansıtmaktaydı.

Bu arada, SP Genel Başkanının kim olduğunu bile bilmeyen, Akşam'ın acemi oğlanı, hiçbir ilgisi olmadığı halde, bu olayı "AKP Hoca'nın Kapısını Çaldı" şeklinde çarpıtıp aktarmaktan da utanmamıştı.[3]

---

[1] Velfecr. Ozan Kemal Sarıoğlu Tercümesi

[2] 09.05.2008 / Zaman Online

[3] 05.05.2008 / Akşam

Tuncay Özkan, sahibi olduğu KanalTürk'ü Fethullahçı Akın İpek'e sattı.

Borsa'ya gönderilen açıklamaya göre Koza Davetiye ve Bugün gazetesinin sahibi Hamdi Akın İpek, Kanaltürk'ün tamamına yakınına sahip oldu.

Borsa'ya gönderilen yazıya göre Hamdi İpek'in şirketi ATP İnşaat, Kanaltürk'ün yüzde 99.99'unu satın aldı. Hamdi Akın İpek'in Kanaltürk'ü borçlar ve 20 milyon dolar karşılığı aldığı belirtiliyor.

Peki Kanaltürk'ü satın alan Hamdi İpek Akın kim?

Hamdi İpek Akın, Fethullah Gülen'i gençlik yıllarından bu yana tanıyor. Fethullahçı çevrelerde "Gülen'in iki numaralı adamı" olarak biliniyor.

Bugün gazetesi ile Eti Gümüş'ün sahibi olan İpek, 28 Mayıs 2007'de Vatan gazetesinden Gülümhan Gülten'e verdiği röportajda bakın ne diyor:

"Dün, el pençe divan durup röportaj yapmaya çalışanlar, şimdi ağza almayacak şeyler söylüyorlar".

Hamdi Akın İpek, bu sözleriyle Tuncay Özkan'ı kastetmişti.

Çünkü Özkan, Kanal D'de haber müdürüyken Fethullah Gülen'le uzun bir röportaj yapmış, 14 Nisan Mitingi'nde de "Fethullah yılanı" sözlerini sarf etmişti.

Tuncay Özkan'ın bundan sonra uydu üzerinden yayın yapan Eurotürk'le yola devam edeceği belirtiliyor.

Öte yandan bizkackisiyiz.com'a duygularını yazan yurttaşlar, "Şaşkınlık ve üzüntü içindeyiz" dediler.

İşine geldiğinde demokrasi laflarını çok kullanan Ekrem Dumanlı'nın yönettiği Zaman gazetesi, kendi yazarı olan Alev Alatlı'nın yazısını yayımlamamıştır. Bilginize sunar, iyi çalışmalar dilerim.'

Tüm provokatif manşetler, Hürriyet’ten çıkıyor... Peki ne oldu da, Üniversitelerarası Kurul ve Barolar Birliği’ni bile gölgede bırakacak bir tavır içine girildi?.. Sahi, türban neyi örtüyor? Türbana sarılan kaos mesajının altında başka bir şey var mı?.. Şamil Tayyar, Doğan Grubu'nun asıl derdini yazdı.

Türban neyi örtüyor?

Doğan Grubu’nun amiral gemisi Hürriyet, gazetecilik ömrünü bu kuruma adayan Emin Çölaşan’la yollarını ayırınca, kimi çevrelerde bu operasyon, hükümetin ‘Doğan Grubu üzerindeki baskısı’ olarak yorumlandı.

Bu yorum sahipleri, Çölaşan’dan sonra Hürriyet’in ‘hükümetin hürriyeti’ olacağı endişesi içindeydiler. Hatta, yakın zamanda Çölaşan’ın ‘kürek arkadaşı’ Bekir Coşkun’un da rüya adalarına çıktıkları yolculukta tekneden aşağı atılacağından korkuyorlardı.

Bu nasıl hükümet baskısıydı ki, tam tersi oldu. Hürriyet şimdi, 28 Şubat sürecinin Sabah’ına benzedi. Tüm provokatif manşetler, Hürriyet’ten çıkıyor. Meclisin türban yasağının kaldırılmasına yönelik iradesini bile ‘Kaosa 411 el kalktı’ manşetiyle duyurdular.

Ne zamandan beri, yüzde 70 gibi büyük bir meclis mutabakatı, ‘kaosun işaret fişeği’ olarak yorumlanır oldu.

500 bin civarında her kesimden okuyucusu olan Hürriyet, geçmişte radikal tartışma konularında daha ‘ılımlı’ olmayı ya da sertlik politikalarını uzun süre devam ettirmemeyi tercih etmiş bir gazeteydi. Arzu edilirse, daha çok Milliyet ve Radikal üzerinden ‘sol kroşe’ vurulurdu.

Peki ne oldu da, Üniversitelerarası Kurul ve Barolar Birliği’ni bile gölgede bırakacak bir tavır içine girildi? ‘Türban serbestisi laikliği zedeler’ diyen bu kesim bile son çare olarak demokrasiyi görürken, Hürriyet, neden ‘kaos’ manşetiyle parlamenter rejimi hiçe sayarak ara rejim peşine düştü?

Açıkçası ezberim bozuldu. Belki içinizden birileri, ‘Ne ezberi, burada yeni olan ne var, hep böyle yapıyorlardı’ diyebilir ama benim için gerçek bu.

Ah o rafineri

‘Neden?’ sorusuna cevap ararken, biraz geriye doğru gittim, biraz ufka baktım. Oralardaki dünya daha farklıydı sanki.

Geçen aralık ayının ilk yarısında, daha önce ön izin verdiği Çalık Grubu ile POAŞ’ın Adana Yumurtalık bölgesinde rafineri kurmak için yaptığı lisans başvurularını karara bağlayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu, Çalık’a 49 yıllığına rafineri lisansı verirken, Petrol Ofisi’nin başvurusunu ‘hukuki görüş’ sonrasına bıraktı.

Oysa POAŞ’ın CEO’su Melih Türker, karar öncesi kendinden çok emindi: ‘Tüm kalbimle inanıyorum ki, Petrol Ofisi’ne rafineri lisansını verdiğini, kuruldan geçtiğini EPDK söyleyecek, söylemeli.’

Petrol Ofisi’nin yüzde 34’ünü Avusturyalı enerji devi OMV’ye 1 milyar 54 milyon dolara peşin satan Doğan Grubu, Yumurtalık’ta 5 milyon ton kapasiteli bir rafineri yatırımı planlıyordu. Bekleme hali sürüyor.

Bir sigara unutturur mu?

Yakın tarihte, Doğan Grubu için rafineri projesi kadar öncelikli bir ihale var: TEKEL Sigara ihalesi. Tekel Sigara’nın üretim ve varlıklarının özelleştirileceği bu ihaleye Doğan Grubu da talip.

Bu niyet, Doğan Grubu halka açık şirket olduğu için İstanbul Menkul Kıymetler Borsası’na (İMKB) bildirildi. Hükümetin öncelikli olarak yapmayı planladığı Tekel Sigara ile ilgili ihalede ciddi rekabet var.

Tabi beklentiler, bunlarla sınırlı değil.

Vatan hasreti

Biliyorsunuz, Aydın Doğan Vatan Gazetesi’ni satın aldı. Doğan Gazetecilik’ten İMKB’ye gönderilen anlaşma metnine göre; Doğan Grubu, Bağımsız Gazetecilik’in yüzde 40.16’sına 7.23 milyon dolar, Bağımsız Gazetecilik’in yüzde 59.84 hissesine sahip Kemer Yayıncılık’ın hisselerine ayrıca 10.77 milyon YTL ödemeyi taahhüt etti.

Gazeteport’ta yayınlanan 8 Ekim 2007 tarihli bir haberde, bu anlaşmaya ilişkin çok önemli bir analiz vardı: ‘Doğan Gazetecilik sermayesini yüzde 28.21 artışla 78 milyon YTL’den 100 milyon YTL’ye çıkarma ve nakit olarak çıkarılan bu kısmın tamamını Deutsche Bank AG’ye tahsis etme kararı almıştı. İMKB’ye yapılan açıklamaya göre artırılan 22 milyon YTL’lik sermayeyi temsilen ihraç edilecek 1 YTL nominal değerli 22 milyon adet payın tamamının Deutsche Bank AG’ye 4 dolar bedel üzerinden tahsis edilecekti.’

Yani?

Yanisi şu: ‘Bu işlem sonucunda Doğan Gazetecilik’te Doğan Yayın Holding’in payı yüzde 69.77’ye inerken, yüzde 22’lik pay da Deutsche Bank AG’ye geçecek. Doğan Gazetecilik bünyesinde satın alma işleminden sonra Vatan, Milliyet, Radikal, Posta ve Fanatik gazeteleri bulunacak. Doğan Gazetecilik, kendisine 40 milyon dolar borcu bulunan Vatan Gazetesi’ni 18 milyon dolara satın almış olacak.’

Özetle, büyük bir operasyon. İşlem için Rekabet Kurulu’ndan onay bekleniyor.

D-Smart ve lig maçları

Doğan Grubu’nun Digitürk’e alternatif olarak projelendirdiği D-Smart, uzun süredir Süper Lig yayınlarını satın almak istiyor. Ancak şu anda yayın hakkını elinde bulunduran Lig TV’nin Futbol Federasyonu ile 2010 yılına kadar sözleşmesi var.

Doğan Grubu’nun yeni bir ihale yapılması veya yayın hakkının birden fazla kuruluşa devredilmesi için Futbol Federasyonu üzerinde baskı kurduğu iddiası uzun süredir gündemde. Hatta Futbol Federasyonu Başkanı Haluk Ulusoy’un giderayak Süper Lig yayın hakkının birden fazla yayıncı kuruluşa verilebileceği yönündeki açıklaması, Doğan Grubu ile flört olarak yorumlanmıştı.

Şimdi futbol Federasyonu’nda yönetim değişiyor. Bu talep, büyük ihtimalle yeni yönetimin önüne de gelecek.

Dolayısıyla, dert bir değil. İster istemez insanın sorası geliyor: Sahi, türban neyi örtüyor? Türbana sarılan kaos mesajının altında başka bir şey var mı?Şamil Tayyar / Star

 

Anayasada 76.madde gereği yüz kızartıcı suç işleyenlerin haber sunumayacağı kesinleşmiş oldu.

Mehmet Ali Birand'ın bu konuda sabıkası olduğu biliniyor. Yıllar önce TRT ile mahkemelik olan Birand, dolandırıcılık suçlamasıyla mahkum olmuştu.

 

internethaber

Üstadından muhabirine; bu rahatsızlığın anası 'Aşağılık duygusu', babası da 'Tarihi   ve kültürü itibariyle Türk milletine aitliği ret dürtüsü'dür.
Kökten İslâm Karşıtı (KİK) medya kuruluşlarında çalışanların yüzde 99'unu 'ruhsal rahatsız' yapan bazı duygu ve dürtüler, gerçekte olduğundan çok kötü bir Türkiye yansıtır.
Üstadından muhabirine; bu rahatsızlığın anası 'Aşağılık duygusu', babası da 'Tarihi ve kültürü itibariyle Türk milletine aitliği ret dürtüsü'dür. Yüzde 99 rakamı, tabii ki ölçüm sonucu değil, tamamen öznel (= subjektif, indî) bir iddiadır. Ortalıkta aşağılık duygusundan arınmış veya hiç değilse bununla mücadele edebilen kişi görmekte zorlanırız. Var olanları da neredeyse sayabildiğimiz için 'yüzde doksan dokuz' deriz…
Hangi yayının ne kadar seyredildiğini ölçen çark, tek tabanca olarak çalışır ve istediğini vurur…
KİK medyasına göre dünyanın en iğrenç futbol seyircisi Türkiye'dedir... Evet; futbol seyircimiz çok kötüdür ama kendisi kadar veya kendisine yakın çirkinlikte seyirci dünyanın başka yerlerinde de vardır! İsviçre'de bile Benfica takımı hazırlık maçı yüzünden neredeyse linç ediliyordu. Fakat ülkenin medyası o görüntüleri halkına ve dünyaya 'İşte biz buyuz' diye sunmamıştır…
Bugün de KİK medyasına bakarsanız, üniversitelerde baş örtme serbestliği, halkın büyük kesimince nefretle karşılanmaktadır. Bindirilmiş kıta görüntülerine rağmen büyük ve iğrenç bir yalan! Sabah akşam müşterisinin çoğuna küfreden KİK medyası kendi geleceğini yiyor.
Şimdilik; ülkenin tarih, kültür ve aile değerlerine saygılı diğer kanal yöneticilerinin büyük bir kısmının zevk ve zekâca yetersizlikleri yüzünden KİK medyası ayakta ve atakta...

(ÖMER LÜTFİ METE / BUGÜN)

MOSSAD ajanı David Kimche, Tayyip Erdoğan, Cüneyt-Aziz Zapsu ve Aydın Doğan. Bu beşlinin ismini yan yana anmamızı sağlayan bedava gazete Metro Şubatta yayında İşte okuyunca Vay be! Neler oluyor vay.

Taraf yazarı Alper Görmüş, ulusalcı çeteye yapılan baskını soğuk ve memnuniyetsiz karşılayan iki gazeteyi yazdı. Cumhuriyet, kendisine atılan bombayı görmezden geldi.


aktifhaber

RTÜK Yasasında yapılması öngörülen yeni düzenlemeyle Yayınlar, edebe aykırı olamaz ifadesi yasada yerini alacak. Edebe uygunluğu RTÜK belirleyecek.

Yayınların içeriğine ve yayın organı sahipliğine ilişkin düzenlemeler öngören taslak, Başbakanlık’a sunuldu. Yeni düzenlemenin getireceği “yayın ilkeleri”nden bazıları şöyle:

MÜSTEHCENLİĞE ENGEL

Yeni düzenlemeyle, yayınların edebe aykırı olmaması ve müstehcenlik içermemesi gerekiyor. Taslakta, “Yayınlar, edebe aykırı olamaz” ifadesine yer veriliyor. Mevcut yasada yer alan “suç örgütlerinin korkutucu ve yıldırıcı özellikleri yansıtılamaz” ifadesinin başına “terör” getirilerek, “terör ve suç örgütlerinin korkutucu, yıldırıcı özelliklerinin yansıtılmaması” olarak değiştiriliyor.

Yayınların ölçüsüz şiddet içermemesi ve hayvanlara karşı olan da dahil şiddet kullanımını özendirici veya ırkçı nefret duygularını kışkırtıcı nitelikte olmaması gerekiyor. Alkol, tütün ürünleri ve uyuşturucu madde kullanımını özendirici türden yayın yapılmaması isteniyor.

HABERDE EFEKT YASAK

Çocuk ve kadınların istismarına yönelik ve sadece kadın cinselliğini ve çocuk safiyetini işleyen reklamlara yer verilmemesi, çocukların ebeveynlerine ve öğretmenlerine duydukları özel güvenin kullanılmaması gerekiyor. Çizgi filmlerin en az yüzde 20’sini yerli yapım eserlere ayıracak. Yayınlarda belli oran ve saatlerde eğitim, kültür yayınları ile Türk Halk ve Türk Sanat Müziği programlarına zorunlu yer verilecek. Haberlerde doğal sesin dışında efekt ve müziğe yer verilemeyecek.

DOĞRUDAN DURDURMA

Düzenleme, RTÜK’e şu koşullarda doğrudan yayın durdurma yetkisi öngörüyor: “Milli güvenliğin gerekli kıldığı hallerd, kamu düzeninin ciddi şekilde bozulması kuvvetle ihtimal dahilinde ise, Başbakan veya görevlendireceği bakan, yayınını durdurabilir. Ayrıca gecikmesinde sakınca bulunan haller ile toplumu infiale sevk edecek yayınların yapılması durumunda Üst Kurulca programın yayınının durdurulmasına karar verilebilir. Bu karar, en geç 24 saat içinde karara bağlanmak üzere hakime sunulur.” Yürürlükteki yasa maddesine göre ise, yargı kararları saklı kalmak kaydıyla yayınlar önceden denetlenemiyor ve durdurulamıyor.

Ali Ekber Ertürk/Akşam

Son günlerde "Haberin Merkezi" sloganı üç kanalda da kullanılıyor. ATV, Kanal 1 ve ShowTv'de. Peki bu sloganı kim buldu?

ATV haber yaklaşık 7 yıldır bu sloganı kullanıyor. Kırca ekibinin Show TV'ye geçişi ve Fatih Altaylı'nın da Kanal 1 bültenine girişte aynı sözü kullanması ile atv dahil üç kanalda da haber bülteni aynı sloganla başlıyor.

ATV yönetimi Beyoğlu 23. noterinden show tv ye geçtiği ihtarnamede de, "Haberin Merkezi" sloganının atv'ye ait olduğu belirtilerek, kullanılmaması istedi. 

SLOGANI KİM BULDU?

Üç kanalın bültenine de damgasını vuran sloganın mucidi ise gazeteci Murat İde. İde, yıllar önce Ali Kırca ve ekibi ayrılıp Star'a geçtiğinde, Mehmet Tezkan ile birlikte atv habere gelip haber müdürü olarak görev yapmaya başlamıştı. O zaman haberleri de Murat Birsel sunuyordu. İde Birsel için yazdığı kam spikerlerde "atv haber merkezinden, haberin merkezinden iyi akşamlar" girişini kullandı. O dönem ekipteki bazı isimlerden kabul görmeyen sloganı, genel yayın yönetmeni Mehmet Tezkan beğenince, atv haber her akşam aynı sloganla başladı.

MURAT BİRSEL İÇİN YAZILMIŞ

Haber gazeteciliğinden pek anlamam. Köşe yazarlığının gerektirdiği kadar Türkiye ve dünyadaki gündeme bağlı kalmaya çalışıyorum. Ama, artık, köşe yazarı olarak değil, gazete okuyucusu olarak isyan etme noktasına geldim. Tarihin bu denli hızlandığı, dünyanın birbirine girdiği bir dönemde, Türkiye'de medyanın, dünyadan bu kadar uzak kalabilmesinden rahatsızlık duyan yeterince insan yok mu diye merak ediyorum.

Irak'ta olan biten neredeyse unutuldu. Dünyanın dört bir yanında kan gövdeyi götürüyor, çok ciddi gelişmeler oluyor, mesela Benazir Butto öldürülüyor, olay gününü takip eden birkaç gün sonra o da rafa kalkıyor. Birkaç dış politika yazarı dışında, ne öncesini kurcalayan var, ne sonrasını takip eden.
Savaş, suikast gibi büyük çaplı bir olay söz konusu değilse, dünyada olan biten zaten konu olmuyor. Bakın, Sarkozy, geçtiğimiz günlerde bir Ortadoğu turu yaptı, bizde çıkan haberlerin neredeyse tamamı manken sevgilisi üzerineydi. Bu adam, Ortadoğu'da kiminle ne görüşür merak eden yok, haber veren de. Oysa, Sarkozy döneminde Fransa bir dış politika hamlesi yapmak peşinde. Fransa Cumhurbaşkanı, hayran olduğu eski İngiliz Başbakanı Tony Blair'in rolüne soyunuyor. Bir yandan Fransız dış politikasını alabildiğine ABD dış politikasına yaklaştırıyor, diğer yandan ABD'nin doğrudan müdahale etmek istemediği alanlarda bir nevi arabuluculuk yapmaya çalışıyor. Mesela, Lübnan krizinde Suriye ile Lübnan arasında diplomatik girişimde bulunuyor, daha doğrusu Suriye'ye diplomatik baskı yapıyor.
Koskoca Fransa Cumhurbaşkanı, Ortadoğu gezisine herhalde yeni sevgilisi hava alsın diye, çocuğunu omuzda gezdirerek eski karısına nispet yapmak için çıkmadı...
Tamam, bizim fazlasıyla derdimiz var, onlar gündemi kaplamak durumunda. AKP ve muhafazakârlık bir yandan, operasyon ve Kürt meselesi bir yandan nefes aldırmıyor. İyi de, bu meseleleri tartışırken dünyada olan bitene bu kadar uzak kalma lüksümüz var mı?
Yorumu bir yana bırakalım, mesela dünyanın gözü kulağı Ortadoğu'da iken, bu ülkelere ilişkin haber ağı kurmak o kadar zor mu? Geçen yaz Lübnan'da katıldığım bir televizyon programında, Türkiye'de Lübnan'da olanlar hakkında ne düşünülüyor diye soruldu. Ben, 'Sizi hayal kırıklığına uğratmak istemem, ama Türkiye'de şu anda Lübnan'da ne olup bittiğinden ne kimsenin haberi var ne de kimsenin umurunda' demek durumunda kaldım. Soruyu soran o kadar şaşırdı ki, ardından soracağı soruyu unuttu.
Önümüzdeki mart ayında Arap zirvesi Şam'da toplanıyor…
Hal böyle olunca, biraz Ortadoğu'da olanlara dikkat çekmeye çalışsanız, 'Aklını Ortadoğu ile bozdu', Avrupa ülkelerinde olanlar konusunda bir şey deseniz, 'Zaten AB karşıtı, bu gül gibi ülkelere çamur atıyor' muamelesi görüyorsunuz…

(NURAY MERT / RADİKAL)

Doğan Medya Grubu hükümetin bu çalışmasını çok yakından izliyor. Kısa bir süre önce konuyu görüşmek için Aydın Doğanın kızı Arzuhan Yalçındağ Ankaradaydı.

TRT 1, TRT 2, TRT 3, TRT 4, TRT İNT, TRT TURK, TRT GAP ve radyolarıyla beraber TRT adeta uyuyan bir dev. TRT bu görkemli varlığına rağmen, ne reytinglerde, ne de etkinlikte büyüklüğü ile orantılı güce bir türlü ulaşamıyor. Bu durumun farkında olan hükümet, TRT’nin bazı kanallarını satışa çıkarmak için sessiz sedasız çalışma içinde. Doğan Medya Grubu hükümetin bu çalışmasını çok yakından izliyor. Kısa bir süre önce bu konuyu görüşmek için Aydın Doğan’ın kızı Arzuhan Yalçındağ Ankara’daydı. Hükümetin bir Bakanı ve TRT yetkilileriyle görüşen Yalçındağ, elde ettiği verileri değerlendirmek üzere Doğan Grubu’nda toplantı üstüne toplantı yapıyor. TRT yakında 'TRT DOĞAN’ olarak anılabilir!

2007'de de televizyonlar dizi çöplüğüne döndü.Sina Koloğlu, 2007'de öne çıkan bazı televizyon konularını yazdı. En çok dizi izleyenler erkekler mi kadınlar mı? Dizi müzisyenleri arasında en çok kazanan kim?

Fırat Üniversitesi araştırma yapmış. Türkiye'de erkeklerin yüzde 87'si kadınlarında yüzde 96'sı dizi izlemiş geçtimiz yıl. Peki bir diziyi izlerken öncelikleri nelermiş? 1-Senaryo, 2- Oyuncular 3- Müzik.

Dizilerimiz geçtiğimiz yıl müzisyenlere de oyuncular kadar para kazandırmış. Kıraç birinci sırada, onu Gökhan Kırdar izliyor. En çok parayı cebe indirilen ise Kıraç olmuş. İnternetten dört kişiden biri Kıraç indiriyormuş. Gökhan Kırdar'ın "Cendere" ve "Bu Aşk" adlı şarkıları büyük ilgi görmüş.

Türkler çok mutlu!

Dünyanın en önemli iki araştırma kuruluşundan biri olan Pew anketine göre Türkler, son beş yıldır hayatlarından memnun yaşıyor. Az çalışıp, çok eğlenmemiz bunun en önemli göstergesi. Ankette Türklerin, tüm zamanlarının yüzde 44'ünü televizyon karşısında geçirdiği vurgulanıyor. Eğlencenin de büyük bölümü evde televizyon izlemek oluyor yani!

Kurtlar Vadisi Terör

"Kurtlar Vadisi" geçtiğimiz yıla da damgasını vurdu. "Kurtlar Vadisi Terör" yayından kaldırıldı. Medya Takip Merkezi'nin bu konudaki rakamları şöyle; 1600 gazete, dergi, TV kanalı ve haber sitelerinde 25 günde toplam 2 bin 609 haber yapıldı. 245 köşe yazarı 463 yazı yazdı. TV eleştirmenleri içinde en çok Mehmet Güler, Burhan Ayeri, Tuna Serim, Yüksel Aytuğ ve Mesut Yar yazı yazmışlar. Ben hariç kalmışım! Bu arada yayından kaldırılan bölüm yayınlandı hepimiz rahatladık!

RTÜK baskı yaptı mı?

Cumuhriyet Gazetesi'nin "Tehlikenin Farkında mısınız?" reklamı olay yarattı. RTÜK'ün reklamı televizyonların yayınlanmaması konusunda baskı yaptığı öne sürüldü.

Alıngan biz toplumuz

Bu yıl da "asabi, alıngan" bir toplum olduğumuzu gösterdik. "Yağmurdan Sonra" dizisine doktorlar tepki gösterdi. Gerekçe; "Dizide doktor kıyafet ayrımı yapıyor. Doktor kıyafet ayrımı yapmaz". "Köprü" dizisine Erzincanlılar itiraz etti. Yılın sonuna yaklaşırken gardiyanlar, "Parmaklıklar Ardında" dizisinde "mesleklerinin rencide edildiğini" öne sürerek istyan etti. Ama kuşkusuz bu yılı en asabi olayı Şanlıurfa'da yaşandı. "Yaralı Yürek" dizisinin ekibi "Urfa'yı yanlış tanıtıyorsunuz" diyerek meydan dayağından geçirildi!

Sünnet hamlesi tutmadı

Yarışmalardan her türlü numara mevcuttu. "Buzda Dans"ta Asena'nın partneri Jan kardeşimiz finalde Müslüman olacağını açıkladı. Ama vatandaş bunu yemedi. Yani sünnet hamlesi boşa çıktı!

Uzan'ın vaatleri

Cem Uzan her maç arasına kendi resminin yanına değişik sloganlı reklamını girdi. "Mazot 1 YTL olacak", "Kabuklu fındık 8YTL olacak" akılda kalanlarıydı. Ama ATV Yunanistan - Türkiye maçında yan çizip reklamı koymadı.

El Aksa'da bir çocuk

Hamas'a ait El Aksa televizyonunda 11 yaşındaki Sara Barhun "İsrail'e karşı savaşmak" ve "Şehitliğe hazır olmak" gibi öğütler verdiği bir çocuk programı ile geçtimiz yılın akılda kalan isimlerinden biri oldu.

Dizi çöplüğü doldu

Yayından kaldırılan dizilerin de yılıydı 2007. 12 dizi ekrana veda etti. "Benden Baba Olmaz" dizisi de bu liste içinde yer aldı. Beklenmedik şekilde kaldırılan dizinin oyuncularından Mine Tugay; "Fransız filmleri gibi bir final oldu. Dizi bir anda bittiği için final çekmedik. Senaristimiz de zaten final yazmadı" dedi.

'Sihirli Annem' hayali

Her yıl çocuklar ve televizyon üzerine araştırma yapılır. Sonuçlar hüsranla biter. 2007'de RTÜK'ün yaptığı araştırmada çocukların büyük bölümünün büyüdüklerinde "Sihirli Annem"deki Betüş olmayı hayal ettikleri ortaya çıktı!

Eymür'ün 'Teşkilat'ı

MİT Kontra - Terör Daire eski Başkanı Mehmet Eymür teşkilatın işleyişini ve operasyonları konu alan bir dizi hikâyesi yazdı. Dizinin adı "Teşkilat".
_İNTERNETHABER_

Mehmet Y. Yılmaz, Hürriyet gazetesindeki yazısında 'Süper Muhafazakar' Yenişafak'ın kapitalizm önünde nasıl diz çöktüğünü yakaladı.

AHMET Hakan, dünkü Hürriyet’te "süper muhafazakár bir ailenin" yılbaşı günlerini nasıl yaşadığını anlatıyordu.

Dün "süper muhafazakár" Yeni Şafak’ın verdiği Alışveriş ekini incelerken, o kesimde de Ahmet Hakan’ın çocukluğundan bu yana yılbaşı ile ilgili olarak bazı şeylerin değiştiğini düşündüm.

Ekin logosunun üzerinde, karlarla kaplı çam ağaçlarına benzettiğim girinti çıkıntıların içinden 2008 yazısı yükseliyordu. "0" ile "8" arasına da Noel ağaçlarına asılan baston şekerlerden bir tane sıkıştırılmıştı.

Sayfa numaraları "yeşil-kırmızı-beyaz"dan oluşan "seasons" renkleriyle süslü hediye paketlerinin üzerine konmuştu.

O çevrenin "yılbaşında hindi" hassasiyeti devam ediyor olmalı ki "özel gece" için verilen yemek tariflerinde tavuk vardı. "Özel gece"nin adı tam olarak konmamıştı, bunu da belirteyim ki sizi yanıltmış olmayayım.

6. sayfada kırmızı-beyaz elbisesinin içinde ak sakallı bir Noel Baba fotoğrafı vardı.

Ekin sayfalarından taşan şey yılbaşında alınabilecek hediyelerdi. Ayrıca yeni yılın kadın ve erkek modası da konular arasındaydı.

İki-üç sene öncesine kadar yılbaşı kutlamanın sertçe eleştirildiği bir gazetede bile böyle yeni yıl ekleri yayımlanabildiğine göre bir şeylerin değişmekte olduğu kesin diye düşünüyorum.

Kim bilir, belki insanların yeni bir yılı karşılamalarının, içki içmeden de ailecek eğlenebilmelerinin o kadar kötü bir şey olmayabileceğini fark ettiler.

Belki de "kapitalizm"in kendine özgü kuralları işledi: "İlan gelecek yerden, ek esirgenmedi"!

Mehmet Y. Yılmaz / Hürriyet